Wednesday, December 29, 2010

నిన్నటి రాత్రి ...


నిన్నటి రాత్రి ...
నత్త పరుగు లా,
ముసలి నడకలా,
సాగింది.

నిన్నటి రాత్రి ...
చలి వల్ల
చీకటి దుప్పటి కప్పుకొని,
కీళ్ళు అరిగినట్టు కదిలింది.

నిన్నటి రాత్రి ...
అశ్రుత్వ గాంధర్వం కోసం,
కళల వెలుతురు మెరుపు లో,
నిశీధి లో వెతికాను.

Tuesday, December 28, 2010

వంశీ కతలు - 300/c, Wireless కాలనీ

ఈ అడ్రస్ ని మరిచి పోలేను. A dream house of my childhood that used to happen on every school vacation. రైల్వే రైలింగ్స్ తో చేసిన చిన్న గేటు, ఇంటి ముందు తోట, ఇల్లు, వెనక పెరడు, ఆ పెరటి ని ఆనుకొని మళ్ళీ తోట, ఇంటికి ఆనుకొని ఉన్న పని వాళ్ళ పాక. ఇంటి ముందు కుంకుడు, గన్నేరు , చింత, జామ చెట్లు. వెనక తోట లో రకరకాల పూల చెట్లు. పెరటిని ఆనుకొని ఉండే ఒక పెద్ద జామ చెట్టు. ఇంట్లో గంభీరంగా పెద్దనాన్నగారు. ఆప్యాయతతో పిలిచే దొడ్డమ్మ. పెద్దరికం తో శాంతి అక్క. చూడటానికి పెద్ద టీవీ, చదవటానికి పుస్తకాలు, భక్తిగా పూజ గది, ఇంకా సూపర్ హీరో మోహన్ అన్నయ్య.

స్కూల్ సెలవల్లో మకాం ఆ ఇంట్లోనే. సెలవలు అంటే ఈ రోజుల్లాగా వారం రోజులు కాదు, కనీసం ఒక పది, పదిహేను రోజులు ఉండేవి. నాకు స్కూల్ కి సెలవలు ఉన్నా, అన్నయ్య కి లేక పొతే వాడితో వాళ్ళ స్కూల్ కి వెళ్లి పోయేవాడిని. ఆగష్టు పదిహేను, జనవరి ఇరవై ఆరు వస్తే ఇంక రైల్వే స్కూల్ ని, రైల్వే ఆఫీసుస్ ని చుట్ట పెట్టేసే వాళ్ళం వాళ్ళు పంచే స్వీట్స్ కోసం. సింహాచలం గురు పూజలకి వెళ్ళటం ఇంకా గుర్తే అన్నయ్య వాళ్ళ మామ్మగారి తో. హనుమాన్ చాలీసా ఆ ఇంట్లో వంట పట్టిందే. రామాలయం అంటే అంట ఇష్టం అక్కడే మొదలు అయ్యింది ఏమో. ఇంకా వినాయక చవితి కి పందిళ్ళు వెయ్యటం, కరెంటు decorations . Bulb కి tubelite starter తగిలించి, అది ఆన్/ఆఫ్ అయ్యేలా చెయ్యటం, ఇలాంటి చాలా gimmicks చేసేవాడు.


మోహన్ అన్నయ్య కి, నాకు ఆ జామ చెట్టు మీదనే రోజూ కాలక్షేపం. అది కాకపొతే 'బిజినెస్' ఆడటం. బోర్ కొడితే parachute సీసాల తో football . సాయంత్రం కొలాయి తో నీళ్ళు పట్టడం, మొక్కలకి నీళ్ళు పెట్టడం. అన్నయ్య వేసే బొమ్మలు చూడటం. లేకపోతె వాడు క్రికెట్ ఆడటానికి వెళ్తే, అది చూడటానికి వెళ్ళటం. టీవీలు, సినిమాలు పెద్దగా మన జీవితాల్లోకి రాలేదు అప్పటికి. వాడు మా ఇంటికి వస్తే మాత్రం, మా ఇద్దరినీ కూర్చో పెట్టి డాడీ ఇంగ్లీష్ grammer చెప్పేవారు, బ్లాకు బోర్డు మీద రాసి. అప్పుడే కదా నాకు myopia ఉంది అని తెలిసింది. సెవెంత్ క్లాసు పబ్లిక్ పరిక్షల తరవాత నేను ఒక్కడినే చారాల టీ షర్టు వేసుకొని అన్నయ్య వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళిపోయా. నేను ఒక్కడినే బయటికి వెళ్ళటం అదే మొదటి సారి. పెద్దనాన్న ఏమో కంగారు పడ్డారు, నేను ఇంట్లో చెప్పి వచ్చానో లేదో అని. :) పాపం ఒక్కసారి నాకు చాలా జ్వరం వస్తే పెద్దనాన్న గారే మా ఇంటికి నన్ను దిగపెట్టారు, గిరి బావ తో కలిసి.

అన్నయ్య కి ఇంటర్ తరవాత Airforce లో జాబు రావటం, వాడు బెంగుళూరు వెళ్ళిపోవటం, నేను ఇంటర్, స్టుపిడ్ CET లో బిజీ అవ్వటం. శాంతి అక్క పెళ్లి. అన్నయ్య కి పెళ్లి కుదరటం. వాడి ఒడుగు. NAD జంక్షన్ టెలిఫోన్ బూత్ నుండి అన్నయ్య బయటకి రావటం కోసం గంటలు గంటలు వెయిటింగ్. ;) అన్నయ్య పెళ్లి, నా ఉద్యోగం. వాడి పిల్లలు. ఊపిరి సలపని పనులతో కాలం వెళ్ళిపోతోంది. ఒక్కో సారి అనిపిస్తుంది మళ్ళీ ఆ వైర్లెస్ కాలనీ రోజులు వస్తే బాగుటుంది అని.

మోహన్ అన్నయ్య ఇప్పుడు AF లోనే ఉన్నాడు. పెళ్లి ఐన తరవాత MCA పూర్తీ చేసి, ఇప్పుడు MBA గురి పెట్టాడు. వాడు చిన్నప్పుడు, ఇప్పుడు కూడా నాకు superhero నే.

హేమంత శిధిల పత్రాల మధ్య నిలుచొని, నాటి వాసంత మలయ సమీరాలని తలుచు కుంటూ ...
వంశీ